W3vina.COM Free Wordpress Themes Joomla Templates Best Wordpress Themes Premium Wordpress Themes Top Best Wordpress Themes 2012

Home » Hüseyin Şentürk » Nasıl olayım memleket gibiyim

Nasıl olayım memleket gibiyim

Günün ilk ışıklarını, sabahın ilk saatlerini sevmeme rağmen ilk gençlik yıllarımdan itibaren erken kalkmayı başaramadım.
Geceleri her zaman daha çok sevdim.
Düşünmek için de üretmek için de uygun çalışma saatleri oldu hep.
Babamın, beni soran arkadaşlarıma nerde olacak uyuyor, gece yatmaz gündüz kalkmaz dediğini biliyorum.
*
Sabah ışıklarıyla yatmama rağmen erken kalkmak zorunda kaldığım bir günün sabahı, oturduğum blokta birkaç kişiyle selamlaştıktan sonra aracıma yöneldim.
Gül biraz gül… Diye seslendi bir tanıdık.
Gülümsedim ve uzaklaştım.
Uzaklaştım da çevremde böyle mi tanınıyorum, gerçekten gülmüyor muyum diye de düşünmeden edemedim.
İşyerime geldiğimde komşularla selamlaştım.
Onlar da benim gibiydi.
Şen şakrak birine rastlamadım.
İnsanlar durup dururken niye gülsünler denilebilir ama gülmek de bir ihtiyaç değil mi?
*
Birkaç saat sonra şehir merkezine indim.
Daha çok sayıda tanıdıkla karşılaşıp selamlaştım.
Bazılarıyla ayaküstü sohbet ettim.
Ne selamlaştıklarım ne de sohbet ettiklerim içinde de gülene rastlamadım.
Öyle ki insanlar, nasılsın sorusundan bile rahatsız olur hale gelmişler.
Niye soruyorsun, ne yapacaksın? Der gibiler.
Aynı soruya nasıl olayım memleket gibiyim diyenler var.
 
*
Bütün gün, gülen insan aradı gözlerim.
Konuştuklarım, sokağa çıkar çıkmaz gün içinde olacakların muhasebesini yapıyordu.
Bulundukları durumdan çıkış ararken gelen Nasılsın? Sorusu, belki de bu nedenle çok da anlamlı ve sempatik gelmiyor insanlara.
Amiri karşısında sempatik olmaya çalışan memur ya da patronun yaptığı espriye gülmek zorunda kalan işçi hariç gülen insanlara rastlamadım.
*
Erken başlayan günün sonunda benim gördüklerim esas alındığında şu sonuç çıkabilir.
Yenişehirli gülmüyor. Bu tespitin bana yöneltilen eleştirideki haklılık payı ile ilişkisi var mıdır? Bilmiyorum.
Ancak ben sonraki günlerde de gülen insanlar aradım. Üzgünüm ama göremedim. İnsanlar birbirleriyle selamlaşıyor, konuşuyor, birlikte çalışıyor ama gülmüyorlar.
İsterseniz bir de siz bakın kendinize, çevrenize ve ilişkilerinize. Umarım farklı sonuçlara ulaşırsınız.
 
 
 
 
 
© 2022 Ayrıntı Gazetesi · RSS