Birbirimize ihtiyacımız var

Hayat enerjisini her daim koruyabilen insanlara hayranım.

Bu benim için çok da kolay değil.

Ruh halimi, çevresel koşullardan her daim etkiliyor. İyi yada kötü.

Hayata pozitif yönden bakabilen ve enerjisini pozitif şeylere harcamayı tercih eden insanlarla beraberken, daha yaratıcı, daha eğlenceli, daha neşeli bir insan oluyorum.

Aksi durumlarda ise depresif hissediyorum. Bu yüzden sosyalleşmek benim açımdan bazen çok keyifsiz hatta zorlayıcı olabiliyor.

Yaşadığımız dünyada psikolojimizi sağlam tutmak yeterince zor. Bir de yakın çevremizde olumsuz insanları barındırırsak yaşamak zorlaşıyor.

Herkes aynı mı hissediyor bilmiyorum ama herkesin az yada çok çevresinden etkilendiği kesin. Etrafta gördüğüm mutsuz ve gergin insanlar bunun kanıtı.

Yakın çevremizde olmasa bile, her gün trafikte, sokakta, işyerinde negatif insanlara maruz kalıyoruz.

Bir de ne olursa olsun enerjisini koruyanlar var. Gerçekler mi bilmiyorum.

Yani gerçekten de gösterdikleri gibi mi hissediyorlar bilemiyorum. Umarım öyledir. Çünkü nadiren denk gelsem de bana çok iyi geliyorlar.

Hayatın içinde umudu korumak, iyi bir insan olmaya çalışmak, üretmek,  yaşama katkı sağlamak için çaba sarf etmek kolay değil. İnsan yoruluyor.

Dinlenmek ve şarj olmak için iyi insanlara, güzel şeylere ihtiyaç var. Benim kendim için bulduğum yol doğayla buluşmak.

Deniz kenarında yürümek, ağaçlara sarılmak, toprağa basmak, ateşi seyretmek bana iyi geliyor.

Hepimizin kendi şarj yolunu bulmaya ihtiyacı var. Aksi halde hepimiz bir noktada tükeniriz.

Bir de birbirimize ihtiyacımız var.

Eksiklerimize odaklanmadan, iyi taraflarımızı parlatarak yan yana olmaya ihtiyacımız var. Kolay değil belki ama imkansız da değil.

İnsan, sosyal bir canlı, desteğe ihtiyacı var. Aksi halde ayakta kalmak, sağlam durmak mümkün değil.

Bu delirmiş dünyada umudu korumak için birbirimize ihtiyacımız var.