Yesaş’a Hijyen Cezası

Yenişehir Belediyesi geçen hafta çok ilginç bir haber servis etti.

Haber gazetemizde de var.

Haberde, Yesaş’a hijyen cezası kesildiği yazıyordu.

Evet, haber ilginçti ve birçok gazete ve internet sayfasında yer aldı.

Ben kendi adıma söylemeliyim, haber sonrasında ilk olarak Yesaş yönetiminden,

Hemen sonrasında da İyi parti yönetiminden bir tepki bekledim.

Ama gelmedi. Demek ki bu haberi doğal ve anlaşılabilir buldular.

Haber doğal da değildi, anlaşılır da.

Haber, tam da herkesin koruyup kollamaktan söz ettiği, Yesaş’ın kurumsal ismine doğrudan saldırı niteliği taşıyordu.

Sonuç olarak İş başa düştü.

*

Kamu adına yapılan her denetim, halk sağlığını koruma amacı taşır ve bu yönüyle meşrudur.

Ancak mesele, denetimin kendisinden çok, nasıl ve ne amaçla kamuoyuna servis edildiği noktasında düğümleniyor.

Yenişehir Belediyesi, kendisine ait bir fırında hijyen kurallarına uyulmadığını tespit etmiş, ceza uygulamış ve bunu bir basın açıklamasıyla duyurdu.

Açıklamada özellikle “hamur kazanlarında güve olarak tabir edilen böceklerin bulunduğu” vurgulandı.

Belediye başkanı da, bu ihmalkârlığı görmezden gelemeyeceklerini ifade etti.

*

Buraya kadar bakıldığında her şey görev gereği yapılmış gibi görünebilir.

Ancak burada, kamuoyunun dikkatinden kaçmayan temel bir sorun var.

Aynı dönemde diğer fırınlarda da denetim yapılmış ve ceza kesilmiş olmasına rağmen, basın açıklamasında neden yalnızca Yesaş hedefe konulmuştur.

Amaç gerçekten halk sağlığını bilgilendirmek olsaydı, denetimlerin genel sonuçları paylaşılır, tüm işletmeler için eşit bir dil kullanılırdı.

Oysa burada, özellikle tek bir fırının, Yesaş’ın adı ve imajı öne çıkarılarak bir kamuoyu algısı oluşturulmuştur.

Üstelik bu fırın, belediyenin “Yenişehir’in önemli bir değeri, yüz akı” olarak tanımlanırken, aynı anda itibarsızlaştırılmıştır.

Daha da çelişkili olan ise şudur:

Başkan Özel, her fırsatta bu fırının imajını zedeleyecek haberlere izin vermeyeceklerini söylerken, bu kez bizzat kendi açıklamasıyla o imajı yerle bir etmiştir.

Bu tablo ister istemez şu soruyu gündeme getiriyor:

Ortada bir hijyen denetiminden çok, fırın yönetimiyle yaşanan bir hesaplaşmanın, fırın üzerinden kamuoyuna yansıtılması mı vardır?

Kamu gücü; hesap sormak için değil, adaleti sağlamak için kullanıldığında anlamlıdır.

Denetim, şeffaflıkla yapılır; ama şeffaflık, seçici bir teşhir anlamına gelmez.

Aksi halde denetim, kamu yararı olmaktan çıkar, siyasi ya da idari bir mesaj aracına dönüşür.

Ve işte o zaman, denetlenen fırından çok, denetimi yapan anlayış tartışılır hale gelir.