“Hayır” Demeyi Öğrenmeliyiz

Hayatımızın akışı içinde birçok sorunla karşılaşırız. Bu sorunların bazıları hatta pek çoğu “Hayır” diyememekten kaynaklanır.

“Hayır” diyemediğimiz için maddi yönden sıkıntıya düşebiliriz, borç verdiğimiz ya da kefil olduğumuz kişi borcunu ödemeyebilir. Verdiğimiz hatır çeki bozdurulduğu için iflas edebiliriz.

Sigaraya başlamamız, dersleri boşlamamız, okulu asmamız, başımızı belaya sokacak işlere bulaşmamız, başkalarına yardım etmekten kendi işimizi ihmal etmemiz, başkalarının bizim adımıza seçim yapmasına izin vermemiz, hoşumuza gitmeyen ve yapımıza hiç uymayan davranışlar sergilememiz, iyi niyetimizin suistimal edilmesi, duygusal ve düşünsel yönden sömürülmemiz “Hayır” diyemediğimiz için yaşadığımız sorunlardır.

   Peki, neden hayır diyemiyoruz?

Dışlanmaktan korkuyoruz. Ezik muamelesi görmekten, nankörlükle suçlanmaktan, kaba ve bencil görünmekten çekiniyoruz.

Onları seviyoruz ve onlar tarafından sevilmek istiyoruz. Eleştirilmekten, tartışmaktan kaçınmak istiyoruz.

Başkaları üzülmesin diye kendimizi mahvediyoruz. Sömürülüyoruz ve ağır bir bedel ödüyoruz.

Biz “Hayır” diyemiyoruz ama bedenimiz bizim yerimize “Hayır” diyor.

Yorgun, sinirli, içe dönük, huzursuz, stresli, depresif bir insan oluyoruz.

Midemizin ve bağırsaklarımızın dengesi bozuluyor. Anti depresan kullanmaya başlıyoruz.

Baş ağrısı, dikkat dağınıklığı, isteksizlik, kaygı, tükenmişlik duygusu, özgüvenimizin dibe vurması, aşırı alınganlık bizi kötümser ve dermansız bir insan yapıyor.

   “Hayır” diyememenin yol açtığı ağır sorunlar anlattıklarımdan daha fazladır.

Peki, bu pısırıklıktan ve bağımlılıktan kurtulabilir miyiz? Kurtuluruz.

Atmamız gereken ilk adım şu olmalıdır: Uygun bulmadığımız bir istek karşısında düşüncelerimizi net bir şekilde ifade edip kibarca reddetmeliyiz.

Karşımızdakine açıklama yapmak, onu ikna etmeye çalışmak son derece hatalı bir davranıştır.

   “Hayır” demek bencillik ve kabalık değildir. Empati kuramamakla da ilgisi yoktur.

Herkesi mutlu etmek, memnun etmek zorunda değiliz. Bizi koşullu seveceklerse hiç sevmesinler.

Sınırlarımızı zorlayan, bireysel alanımıza ve kendimize olan saygımıza zarar veren, destursuz kişilere veda etmek için bahaneler üretmekten vazgeçmeliyiz.

   “Hayır” dediğimiz zaman ilk önce şaşırırlar ama duruşumuzu koruyabilirsek buyurgan tutumlarından vazgeçerler.

Bunun için yalnız kalmayı, dışlanmayı hatta suçlanmayı bir süreliğine de olsa göze almamız gerekir.

“Hayır” demek reddetmek değil kendin olmaya karar vermektir.

“Hayır” demeyi öğrenemezseniz zamanınızı, emeğinizi, önceliklerinizi, ihtiyaçlarınızı, öz saygınızı, bireyselliğinizi, özgürlüğünüzü ve hayatınızı değersizleştirirsiniz.

Şu sözleri bir yere yazın: “Hayır” da hayır vardır. Bir hayır bir şerden kurtarır.”