Hap yap, para kap

Bazı insanlar vardır; kendilerini bir noktaya yerleştirir, herkese oradan bakarlar.

Bu hâl, çoğu zaman “kendini bir şey sanma” diye geçiştirilir.

İlk bakışta zararsız gibi görünür ama çok geçmeden bunun geçici bir durum olmadığı anlaşılır.

*

Çünkü bu tiplerin hayatı, ‘hap yap, para kap’ üzerine kurulmuştur.

Emekle araları yoktur. Çalışmadan yaşamaya alışkındırlar.

Utanma duyguları kalmamıştır.

Pişkinlikleriyle övünür, yalanı ustalıkla kullanırlar.

*

Hayatın içinde olduklarını sanırsınız ama bu büyük bir yanılgıdır.

Onlar hayatın gerçekleriyle ilgilenmez.

Gerçekleri umursamazlar ama kendi sözlerini mutlak gerçek sayarlar.

İddialı olamazlar; buna cesaretleri yetmez. Ama iddiacı olurlar.

Ortaya attıkları her iddianın sorgusuz sualsiz kabul edilmesini, herkesin yanlarında saf tutmasını beklerler.

*

İşler bekledikleri gibi gitmediğinde öfkelenirler.

Bu noktada saldırganlaşır, çirkefleşirler.

Gerçekleşmeyen sözlerini, görmezden gelir; olanı ve olmayanı eğip bükerek yeniden anlatırlar.

Amaç yine aynıdır: destek toplamak.

*

Destek veren çıkar elbette ama sayı yetmez.

Kalabalık, istedikleri büyüklükte olmayınca bu kez yalana başvururlar.

Bu insanlar her zaman, her konuda yalan üretebilir.

Asıl hedefleri çoğu zaman kendilerini pazarlamaktır.

Bu yüzden dürüstlük maskesiyle dolaşırlar. İşte bu hâlleriyle daha da tehlikelidirler. Yapamayacakları iş, satamayacakları insan yoktur.

Toplum ise onları tanır. Yüzsüz olduklarını da herkes bilir.