Yazının konusu “mutlak butlan” değil.

İstinaf mahkemesi 21 Mayıs’ta CHP’nin 38. Olağan Kurultayı davasında “mutlak butlan” kararı verdi.

Kararı ve sonrasında yaşananları ise analiz etmeyen kimse kalmadı.

Bu nedenle bu yazının konusu “mutlak butlan” değil.

Çünkü bu yazıyı okuyanlar, sonrasında yaşananları benim kadar biliyorlar.

Yazı, kitlesel halde seslendirilen hain suçlamasıyla ilgili.

*

Sözlük anlamıyla hain; bağlı olduğu kişi, kurum, topluluk ya da ülkeye bilerek zarar veren kişidir. Ancak günlük hayatta işler bu kadar net değil.

Bazen bu suçlama yaşanan bir hayal kırıklığının, bazen de kırılan bir güvenin sonucudur.

Dikkat ederseniz insanlar genellikle hiç tanımadıkları kişilere değil, güvendikleri insanlara ihanet suçlamasında bulunurlar.

Çünkü güven olmayan yerde ihanet de olmaz.

Bir yabancının yaptığı yanlış sizi kızdırabilir ama bir dostunuzun, bir yol arkadaşınızın ya da desteklediğiniz bir kişinin davranışı sizi daha çok üzer.

Çünkü orada boşa çıkan bir beklenti vardır.

*

Aslında hainlik suçlamasının temelinde çoğu zaman aldatılmışlık duygusu yatar.

İnsanlar bir kişiye ya da bir gruba inanır, güvenir ve onlardan belirli davranışlar bekler.

Beklentiler karşılanmadığında ise hayal kırıklığı ortaya çıkar.

İşte o anda öfke ile kırgınlık birbirine karışır ve “ihanet” duygusu doğar.

*

Bu nedenle hainlik suçlaması biraz da beklentilerle ilgilidir.

Beklenti ne kadar büyükse, hayal kırıklığı da o kadar büyük olur.

Dün alkışlanan bir kişi bugün aynı insanlar tarafından hain ilan edilebilir.

Sonuçta hainlik, yalnızca suçlanan kişiyle ilgili bir mesele değildir.

Aynı zamanda güvenin, beklentilerin ve hayal kırıklıklarının da hikâyesidir.

*

Belki de asıl sorun, insanların “hain” aramasında değil; güveni yanlış yerde aramasındadır.

Her hayal kırıklığını ihanet olarak tanımlamak kolaydır.

Oysa siyaset de hayat gibi, mutlak sadakatlerin değil, çıkarların, tercihlerinin ve değişen koşulların alanıdır.

Bu nedenle hepimiz, kime, neden ve hangi ölçüde güveneceğimizi öğrenmeliyiz.

Beklentilerimizi de insan doğasının ve siyasetin gerçekleriyle uyumlu bir seviyede tutmalıyız.

Bazılarına çok yakışsa da “hain” demek yeterli değil.