Korkunun Gözleri Çoktur

Korku insanların doğasında var olan bir duygudur ama bazılarının korkusu bu tür bir duygu değildir, üç maymunu oynatan kurnazca bir korkudur. Onlar görmekten, duymaktan, bilmekten, hatırlamaktan korkarlar.

Shakespeare’nin dediği gibi onlar; sorumluluk getireceği için düşünmekten korkarlar. Eleştirilmekten çekindikleri için konuşmaktan korkarlar. Reddedilmekten korktukları için duygularını ve düşüncelerini ifade edemezler. Gençliklerinin değerini bilmedikleri için yaşlanmaktan korkarlar ve insanca yaşamadıkları için ölmekten korkarlar.

Korku onların beyinlerini felç eder. Korktukları için haksızlıklara, adaletsizliklere, zorbalıklara, hırsızlıklara, çevre katliamlarına ve Cumhuriyetimizin değerlerine yapılan saldırılara seyirci kalırlar.

Korku onları çakallaştırır. Direnmeyi, mücadele etmeyi, hak aramayı akıllarına bile getirmezler. Susmayı, kendilerini gizlemeyi ve karda yürüyüp izini belli etmemeyi öğrenirler. “Bana dokunmayan yılan bin yaşasın.” derler. O yılanın günü gelince kendilerini de ısıracağını anlamak istemezler.

Korktukları için kendilerini sansürlerler. Hareketsiz, ikiyüzlü ve yanaşmacı olurlar. Cezalandırılmaktan, mahrum bırakılmaktan, dışlanmaktan çekindikleri için “dut yemiş bülbüle dönerler.” Zor ama onurlu bir yaşamı göze alamazlar.

Onlarda: “Yeter artık!” diyecek bir yürek yoktur. Dalkavuklaşarak ya da “Ben tarafsızım!” ayaklarına yatarak zalimin ve zulmün yanında yer alırlar.

Korktukları için silikleşenler ya da korktukları için biat edip şakşakçılık yaparlar. Bunlar baskıcı rejimlerin arayıp da bulamadığı kişilerdir çünkü baskıcı rejimler korku salmadan ülke yönetemezler. Demokrasiyi rafa kaldıran rejimler, aba altında sopa göstererek ve korku salarak varlıklarını sürdürmeye çalışırlar.

Korkunun gözleri korkaklar yüzünden çoğalır. Onlar korkarak yaşayabilirler, hatta bazı çıkarlar da elde edebilirler. Sürünün içinde kalarak hiç risk almadan yaşamayı tercih edebilirler ama o yaşam onursuz ve çirkindir.

Zulme alışmak, üç maymunu oynamak, soru sormaktan korkmak, papağan gibi belletilenleri tekrarlamak, sömürüye ses çıkarmamak, eleştirmemek, ülkenin kocaman bir hapishaneye dönüşmesine tepki göstermemek insana ait özellikler değildir.