Efes Antik Kenti

‘Her şeyin imparatoru zamandır. Zaman geçer, taşlar kalır, isimler değişir.’

Bu sözler Efes Antik Kenti’nde yeni yapılan deneyim müzesinde söyleniyor. (Bu arada çok güzelleşmiş, imkanınız olursa gece gezmesini mutlaka yapın.)

Her antik kent ziyaretim içimi hüzün ve umutla dolduruyor.

Oradan geçen insanların yaşamları, insan hayatının geçiciliğini hatırlattığı için hüzün duyuyorum.

Ancak aynı zamanda bu geçicilik, bugün umutsuzluğa kapılmamıza sebep olan birçok şeyin de geçici olduğunu hatırlattığından, umut verici.

Rehberin anlattığı bir bilgi çok ilginçti.

Antik çağda, heykellerin kafası çoğunlukla bedenle beraber yontulmazmış. Beden sabit, baş değişkenmiş. Her hükümdar için ayrı heykel yontulmuyormuş yani. Hükümdar değişince, bedenin üzerindeki kafa değişiyormuş.

Özetle taş kalır, isim değişir. İşte size geçicilik.

Bugün Efes’i gezerken, zenginlik ve ihtişamın, kültür ve estetiğe nasıl yansıdığını bir kez daha gördüm.

Tabii ki zenginliğin tadını çıkaranlarla, hayatları pahasına hizmet edenler arasındaki uçurum da dünyanın hiçbir yerinde ve tarihin hiçbir döneminde değişmiyor.

Sanırım adaletsizlik kaçınılmaz ama en azından erk sahipleri belli bir kültür seviyesinde olduğunda, diğerleri için de hayat biraz daha kolay oluyor.

Çünkü belli bir eğitim ve kültüre sahip olmak, insanlık için asgari haklara saygıyı beraberinde getiriyor. En azından ben böyle düşünüyorum.

Şimdi geçmişe göre bugüne baktığımızda, teknolojik gelişmeye rağmen insanlığın düşüşü korkunç görünüyor.

Ama bu devran da dönecek ve belki gelecekten bugünlere bakanlar, insanlığı ilkel olarak değerlendirecekler.

Ne olursa olsun, zaman her şeyi değiştiriyor. Her şeyin geçici olduğunu hatırlamak insana biraz huzur veriyor.