Hepimiz Biliyoruz… Peki Neden Yapmıyoruz

Bilgi çağında yaşıyoruz.

Eskiden insanlar bilgiye ulaşmak için kütüphanelere gider, ansiklopedileri karıştırır, yıllarca tecrübe edinmeye çalışırdı.

Bugün ise birkaç saniyede dünyanın en saygın bilim insanlarının görüşlerine ulaşabiliyoruz.

Ne yapmamız gerektiğini biliyoruz. Nasıl yaşamamız gerektiğini de biliyoruz.

Ama garip olan şu…

Hiçbir dönemde bu kadar çok bilgiye sahip olup da bu kadar azını hayatına uygulayan bir toplum olmamış olabilir.

*

Çünkü mesele bilgi sahibi olmak değil; bilgiyi karaktere dönüştürebilmektir.

İsrafın yanlış olduğunu hepimiz biliyoruz. Buna rağmen düğünlerde, otellerde, evlerde tonlarca yemek çöpe gidiyor.

Çevreyi korumamız gerektiğini söylüyoruz ama elimizdeki pet şişeyi ya da sigara izmaritini yere atabiliyoruz.

Trafik kurallarının can kurtardığını biliyoruz ama birkaç dakika kazanmak uğruna kırmızı ışığı ihlal edebiliyoruz.

Kitap okumanın insanı geliştirdiğini kabul ediyoruz ama saatlerimizi sosyal medyada geçirirken bir kitabın ilk sayfasını açmaya üşeniyoruz.

Hayatın her alanına dair yüzlerce örnek sıralanabilir.

Demek ki sorun, bilmemek değil.

*

Peki neden?

Çünkü insan, bildiğiyle değil, alışkanlıklarıyla yaşıyor.

Bir davranış yıllarca tekrar edilmişse, onu değiştirmek sadece bilgiyle mümkün olmaz.

Beyin, alıştığı yolu seçer.

Bu yüzden değişim, öğrenmekten çok yeniden alışmaktır.

Bilmek kolaydır; alışkanlığı değiştirmek ise emek ister.

İnsan da çoğu zaman doğru olanı değil, çoğunluğun yaptığını tercih ediyor.

Çünkü ait olma duygusu, çoğu zaman doğru davranıştan daha güçlü olabiliyor.

*

Oysa bilgi sadece bir araçtır.

Bir doktorun sağlık kitaplarını ezbere bilmesi, kendi sağlığına dikkat etmiyorsa ne ifade eder?

Bir siyasetçinin dürüstlük üzerine saatlerce konuşması, kendi hayatında dürüst davranmıyorsa sözlerinin ne kadar etkisi kalır?

Bir anne-babanın çocuklarına sürekli kitap okumalarını söylemesi ama evde hiç kitap açmaması hangi mesajı verir?

İnsan en çok duyduğunu değil, gördüğünü öğrenir.

Bu yüzden toplumlar nutuklarla değil, örneklerle değişir.

Sonuçta kendimize sormamız gereken soru, Daha ne öğrenmeliyim? Değil,

Hepimiz Biliyoruz… Peki Neden Yapmıyoruz? Olmalıdır.